Bevallen en kraamtijd

  • Ik wist het gewoon

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Ik wist dat ik een keizersnede moest omdat ik achondroplasie heb. Je hoort andere mensen met achondroplasie een keizersnee doen. Ik weet niet eens of mijn moeder dat vroeger verteld had. Ik weet niet meer wanneer ik dat wist maar volgens mij heb ik het altijd al geweten dat ik via een keizersnede zou moeten bevallen.”

  • Wel/geen keizersnede

    Een kleine vrouw vertelt:

    “De gynaecoloog heeft vanaf het begin gezegd, het wordt een keizersnee. Tot aan een week of 35 en ik naar een andere gynaecoloog moest want hij ging met vakantie ofzo. Maar die nieuwe zei, we gaan het op de natuurlijke manier proberen, het gaat zo goed, niks aan de hand. Maar dat vond ik niet zo’n lekker idee. Nee, je hebt je je ingesteld op een keizersnee, het wordt gehaald en je hoeft er niks voor te doen. Ik wist ook niet wat ik moest doen want ik ben ook niet naar pufcursussen of niks geweest, want dat had ik niet nodig. Ik ging er vanuit, hij komt met de keizersnee. Dus ik was niet blij. Maar ik heb het over me heen laten komen en ik denk we zien het wel. De baby lag uiteindelijk in een stuit en toen durfden ze het uiteindelijk niet aan. En toen moest het wel, ze hebben ook geen moeite meer gedaan om te draaien en werd de keizersnede gepland.”

  • Voorbereiden op keizersnee

    Een kleine vrouw vertelt:

    "Eigenlijk wil je al gewoon van tevoren weten van oké, ik heb een handicap en daarom wordt het een keizersnee. Dan kun je je mentaal voorbereiden én je kunt bespreken hoe je de keizersnede wilt. Want een keizersnede kan ook mooi zijn. Bij mij is het een keizersnee geworden omdat ik ook zwangerschapsvergiftiging had. Het was niet helemaal een spoedkeizersnee maar ook niet helemaal gepland. Want ze hebben toch heel snel moeten handelen. Ik heb ook gewoon een kortere nek, dus als het een spoedje wordt dan hebben ze ook moeite om dat beademingsslangetje erin te krijgen.”

  • Gentle sectio

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Ik had speciaal voor het ziekenhuis gekozen, omdat ze daar extra aandacht hebben voor hoe je contact kon maken met je baby. Daar heb ik een workshop gevolgd waar ik helemaal onder de indruk van was. En die had het over het gouden uur. Dat is het eerste uur als een baby geboren wordt, en dan bij een natuurlijke bevalling op je buik wordt gelegd. En dan gaat het kind zelf naar borstvoeding en al die dingen toe, want dat is de natuur, dat is het eerste belangrijke uur. En toen dacht ik chips, ik krijg een keizersnede, dan ben ik dat uur kwijt. Toen heb ik er naar gevraagd, en toen zeiden ze, wat ze ook wel eens doen is gentle sectio. En op een gegeven moment als ze met me bezig waren, dan had ik een groen scherm en op het moment voor de geboorte doen ze dat naar beneden, dan wordt het doorzichtig, tillen ze je hoofd op, kun je alles zien. En dan halen ze je baby zo uit je buik dat het lijkt op een natuurlijke bevalling want dat schijnt beter voor de bevalling en de moeder en alles. En ik dacht, oh dat is mooi en dan gaan ze de baby ook niet meer wegbrengen… Alleen het gebeurde heel anders. Op een gegeven moment zag ik vier artsen zo op mijn buik hangen en ik dacht, dat is raar. Toen kwam er een beetje paniek. Want zij houden je continu in de gaten. En ik heb natuurlijk niet gevoeld dat zij in mijn buikspieren gesneden hebben. Maar ze haalden hem eruit en ze hebben hem laten zien maar hij huilde niet. Ik dacht, hij is wel heel wit. Hij werd op zo'n tafel gelegd, naast me, waar ik dat allemaal zag. Maar hij ademde niet. Dus ik dacht, oké, ik ben moeder van een dood kind. Het heeft 20 minuten geduurd voordat hij ging ademen. En dat was een zeer kritiek gevoel. En toen moest hij weg, toen werd er al over gesproken van hij gaat naar de Nicu, dus een couveuse werd gehaald. Heel mijn droom vervloog, waar ik me hard voor had gemaakt. Als ik dan later terug denk van ja, ik heb nu wel de eerste dingen van hem gemist. Maar het is goed zo. Hij heeft het gered en hij doet het goed.”

  • Had ik dat maar van tevoren geweten

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Mijn ervaring die ik heb opgedaan tijdens mijn zwangerschap en ook tijdens de keizersnee wil ik graag delen. Die is toch vrij specifiek zijn voor kleine vrouwen. Waarvan ik wel dacht van, goh, als ik dat van tevoren had geweten, dan was ik er de eerste keer misschien bewuster ingestapt. Had ik het niet allemaal over me heen laten komen. Had ik zelf ook artsen wat beter mijn wensen aangegeven. Omdat je toch tegen bepaalde dingen aanloopt zoals de ruggenprik, die toch wat specialistischer zijn bij kleine mensen. Ik ben drie keer verkeerd geprikt in mijn rug. Dus dat voelde ongeveer alsof mijn been ter plekke werd afgehakt, zeg maar. Ook veel artsen, er waren geen specialisten, het was dus een arts in opleiding die dus mij de ruggenprik gaf. Dus ik was tegen de tijd dat ik uiteindelijk verdoofd was, was ik al zo op van alles, dat ik ook heel weinig bewust heb meegemaakt. En daar heb ik wel heel lang last van gehad. En toen ik zwanger was van de tweede heb ik gelijk in het ziekenhuis aangegeven van, nou hoe dan ook zo wil ik het niet nog een keer. Ik wil graag iemand die er ervaring mee heeft en ik wil niet meer een heleboel pottenkijkers omdat het zo interessant is dat er een kleine vrouw een keizersnee krijgt. Nee, dit is mijn bevalling.”

  • Onder narcose

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Bij mij lukte die ruggenprik voor de keizersnede niet. Ze hebben het vier keer geprobeerd en uiteindelijk ben ik helemaal onder narcose geweest en heb ik de geboorte gemist. Dat heb ik heel erg gevonden. Dan wordt je wakker in een roes en dan wordt er een baby naast je neergelegd. Ik was nog helemaal niet blij. Dat is wel heel raar. Ik heb er heel erg van gebaald."

  • Verdoofd

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Ik had een beetje een overdosis aan verdovingsmiddelen gekregen, dus ik was een beetje high. Ik kreeg het wel mee, maar ik kon er niet echt van genieten omdat ik al zo uitgeput was van het hele voortraject zeg maar.”

  • Miscommunicatie

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Er was heel veel miscommunicatie rondom de bevalling. Van tevoren was tegen mij verteld van, als ze dan geboren is dan wordt ze extra in de gaten gehouden. Ik denk, dan komen ze gewoon een paar keer extra kijken. Wat bleek dus, ze werd opgenomen op de medium care maar zo hadden ze dat helemaal niet tegen mij verteld. Dus toen was ik op de uitslaapkamer en mijn vriend was mee met de baby. En toen zeiden ze tegen mij: ‘hij komt met kind of zonder kind en als hij zonder kind komt dan is er iets mis met uw kind’. En toen kwam hij in zijn eentje. Dus ik was helemaal over de rooie. Dat ik zeg, wat is er aan de hand. En toen bleek dat ze gewoon in de gaten gehouden moest worden vanwege kans op apneu. Maar als ze dat van tevoren hadden verteld, dat dat op een andere afdeling was waar ik niet zelf niet naartoe kon. Dan had dat wel enigszins paniek weg genomen. En bij de tweede ook, zeiden ze eerst ook ‘het is niet nodig want het is met de eerste zo goed gegaan’. En toen op de dag zelf zeiden ze, ‘nee we hebben toch besloten dat hij naar de medium care gaat na zijn geboorte’, maar toen wist ik wat dat inhield. Dus niet dat hij weg was en dat ik dan niet wist waar hij heen ging, maar dat er gewoon wel goed voor hem gezorgd werd. En dat ik dan ook naar hem toe kon. Dus daar zit ook wel een stukje communicatie.”

  • Kraamzorg

    Een kleine vrouw vertelt:

    “Ik denk dat de kraamzorg fijn is voor iedereen die voor de eerste keer moeder wordt en nog geen idee heeft hoe of wat. Zo heb ik dat ook wel ervaren. Ik heb ook echt zitten huilen toen ze voor de laatste keer geweest was. Dat ik dacht van, jij moet gewoon permanent in mijn huis blijven. Ook omdat je gewoon hartstikke moe bent van het hele gebeuren.”

  • Zorg dat je aanvullend verzekerd bent

    Een 29-jarige vrouw vertelt:

    “We hebben een week in het ziekenhuis gelegen. En we kregen drie en halve dag kraamzorg. De tijd in het ziekenhuis gaat gewoon af van je kraamzorg. Dus ik zou best ook wel aanraden om je aanvullend te verzekeren, want dan kun je vaak nog tot een week daarna nog kraamzorg krijgen. Mijn kraamzorg was echt super fijn.”

  • Frustrerend

    Een kleine vrouw vertelt:

    “De borstvoeding ging gewoon niet goed. Enerzijds omdat ik de keizersnee heb gehad en anderzijds, ik kan me gewoon minder goed bewegen. Achteraf gezien had ik misschien beter meteen de fles kunnen gaan geven, maar dat was ook echt super frustrerend. En als je dan hoort van, dat lukt je niet en bla bla bla dat je denkt van, straks lukt het me inderdaad niet. Want als het niet zo’n issue zou zijn, dan zou je jezelf echt zoveel besparen. Ik denk helemaal als je een groeistoornis hebt of een andere handicap, want je maakt het je gewoon makkelijker als het niet perse hoeft.”